Bira Tarihi

Dünyanın en eski hikayelerinden biri olan Gilgamesh'in destanı, eski Sümerden gelen canlı bir kahramanlık ve fedakarlık hikayesidir. Ayrıca biraya en eski referanslardan birini içerir. Hikayede, kahramanın bir kadın arkadaşı, yedi bardak bira vererek vahşi, ilkel bir canavarı kültürlü bir insana değiştirir.
Gerçekte, çok fazla bira içmenin tam tersi bir etkiye sahip olma olasılığı daha yüksektir. Günümüzde, Cumartesi gecesi kabadayı gençler arasında tercih edilen içecek ve birkaç toplumda şiddet ve yıkım eylemlerini körükledi. Bununla birlikte, dünyanın bilinen en eski alkollü içeceğidir ve çok keyiflidir.
Çeşitli tahıl türlerinden yapılan fermente içecekler, Afrika'dan Çin'e kadar antik dünyanın her yerinde farklı yerlerde bağımsız olarak ortaya çıktı. Biranın kendisi "içmek" anlamına gelen bir Latin fiilinden gelir ve eski Romalılar kesinlikle demlemek için hiçbir yabancı değildi. Ancak, bunu barbarların içeceği olarak düşündükleri için Romalılar genellikle şarabı tercih ettiler.
Eski zamanlarda, bira yapan insanlar onu düzgün bir şekilde korumak ve filtrelemek için araçlardan yoksundu, böylece içecek bulutlu ve hızlı bir şekilde kötüleşti. Yetersiz diyetlerini desteklemek için besleyici bir içecek üretmek amacıyla bilimsel demleme tekniklerini tanıtan ortaçağ Avrupa keşişleriydi.
Rahipler sadece birayı demlemekle sınırlı değildi ve manastırların içinde tüketimi şaşırtıcı seviyelere ulaştı. Belçika'dan bir rapor, keşişlerin günde beş litre kadar içtiğini söyledi. Avrupa'daki manastır bira fabrikaları da kendi barlarını yönetti ve büyüyen tüccar sınıfı tarafından kızdırılan vergiden muaf bir statüye sahipti.
Kilisenin gücü ve etkisi azaldıkça, demleme sanatı önemli bir ticari faaliyet haline geldi. Bugün, bira üretimi büyük şirketlerin veya hükümet tekellerinin elinde büyük bir süreçtir. Bununla birlikte, son yıllarda, kalite ve çeşitlilik için artan bir küresel talebi yansıtan küçük ölçekli bira fabrikalarının popülaritesinde bir büyüme gördü.