W 56 000 lat Syl-E podzielił się na SYL-E1 i SYL-E2, z Syl-W podążającym za około 500 mld.
Analiza wykazała również, że około 11 000 lat temu szczep SYL-E1 został uprawiany gdzieś w pobliżu współczesnego Izraela, który stałby się przodkiem prawie wszystkich dzisiejszych odmian.
Oprócz rozprzestrzeniania się na południe do Afryki Północnej, a następnie na zachód od Maroka, został również przeniesiony na północ do Anatolii, gdzie w ciągu 500 lat dało powstanie nowej rodziny.
Kolejny wielki kamień milowy ewolucyjny nadejdzie 8000 lat później, kiedy na Bałkanach pojawiły się nowe szczepy, a następnie, w krótkim czasie, Iberii i współczesnej Francji.
Niemal dokładnie w tym samym czasie, gdy ta historia rozpoczęła się na Bliskim Wschodzie, podobny proces trwał SYL-E2 we współczesnej Gruzji.
Z powodu górzystego terenu migracja tego winogron była bardziej ograniczona, więc opracowane tutaj odmiany pozostały bardziej odizolowane.
